Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2011

Έχουν ωριμάσει οι κοινωνικές συνθήκες και οι υπόλοιπες προϋποθέσεις για την ανατροπή αυτού του συστήματος;

Του Γιώργου Σ.
Στην παλιά εποχή η αντίδραση είχε την ευκαιρία να επιλέγει, για την προώθηση των πολιτικών της, τις ποιο γενικόλογες διακηρύξεις, που συνοδευόταν από το επίπλαστο δίλημμα και όραμα τη ςστιγμής.
Αρχικά ήταν η ένταξη στο ΝΑΤΟ, έπειτα η είσοδος στην ΕΟΚ, ύστερα η αποδοχή της συνθήκης του Μάαστριχ, μετά η είσοδο στην E.E, μετά στην ΟΝΕ. Τέλος το "εθνικό στοίχημα των ολυμπιακών αγώνων του 2004.

Στο παρελθόν το σύστημα μερικές φορές είχε την δυνατότητα να εφαρμόσει κάποιες πολιτικές εξευμενισμού της λαϊκής δυσαρέσκειας, υιοθετώντας κάποια περιορισμένα μέτρα με απώτερο σκοπό την απόσπαση της λαϊκής-εργατικής συναίνεσης. Η αντίδραση σταδιακά άρχισε να χάνει τις δυνατότητες που είχε για αναπροσαρμογή των τακτικών της ελιγμών και αναγκάστηκε -σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης- να αποκαλύψει τις πραγματικές της στοχεύσεις.


Τώρα το δίλλημα που τίθεται από την αντίδραση και το μαύρο μπλοκ εξουσίας είναι ένα και μόνο. Συνεχής λιτότητα με την αυστηρή επιτήρηση της τρόικας και του ΔΝΤ και αντάλλαγμα την παραμονή μας στο ευρώ ή χρεωκοπία και επιστροφή στην δραχμή. Έτσι, ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στα υπόλοιπα ψευτοδιλήμματα και στο σημερινό, που σχηματικά περιγράφεται στο δίπολο αποδοχή και εφαρμογή των αξιώσεων της τρόικας και του ΔΝΤ ή χρεωκοπία, είναι η απουσία ενός οράματος της στιγμής, που θα λειτουργήσει καθησυχαστικά για τις λαϊκές μάζες. Όλες οι πολιτικές της αφορούν τηνεξασφάλιση μιας επόμενης δόσης.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται και η ευθύνη της αριστεράς. Η αδυναμία του συστήματος να δώσει έστω και μια επίπλαστη ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον, δίνει στην αριστερά την ευκαιρία να προτείνει μια εναλλακτική πολιτική πρόταση, ένα όραμα.

Πρέπει να δούμε τα πράγματα με καθαρά μάτια. Έχουν ωριμάσει οι κοινωνικές συνθήκες και οι υπόλοιπες προϋποθέσεις για την ανατροπή αυτού του συστήματος; Εάν η απάντηση είναι θετική τότε η Αριστερά πρέπει επιτέλους να αναλάβει τις ευθύνες της και να ωθήσει τις λαϊκές αντιδράσεις άμεσα σε μια λογική ρήξης με το σύστημα και ανατροπής της χούντας του κεφαλαίου. Εάν αντίθετα η αριστερά θεωρεί πως δεν έχουν ωριμάσει οι αντικειμενικές και υποκειμενικές συνθήκες για κάτι τέτοιο, μπορεί άνετα να συνεχίσει να κατευθύνει την λαϊκή οργή σε ελεγχόμενες αντιδράσεις με στόχο την αύξηση των εκλογικών της ποσοστών, ώστε να εξακολουθήσει να προπαγανδίζει…ότι η αύξηση των εκλογικών ποσοστών θα εξασφαλίσει την καλύτερη εκπροσώπηση των λαϊκών συμφερόντων!
Βέβαια, στην περίπτωση που η Αριστερά επιλέξει την δεύτερη εκδοχή για την περιγραφή της κοινωνικής κατάστασης υπάρχει ο κίνδυνος η λαϊκή οργή να στραφεί και εναντίον της, αφού η διάθεση για ανατροπή τείνει σταδιακά να γίνει το όραμα της κοινωνίας.

Πηγή : Βαθύ Κόκκινο 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

 
Design by Wordpress Theme | Bloggerized by Free Blogger Templates | coupon codes